Karevorinfo  Համացանց  130

«Ավարտեցի Օլգա Տոկարչուկի «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի թարգմանությունը». Զավեն Բոյաջյան

«Ավարտեցի Օլգա Տոկարչուկի «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի թարգմանությունը». Զավեն Բոյաջյան

«Ավարտեցի Օլգա Տոկարչուկի «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի թարգմանությունը». Զավեն Բոյաջյան
02:06 երկուշաբթի, 09 մայիսի, 2022 թ.
«Ավարտեցի Օլգա Տոկարչուկի «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի թարգմանությունը». Զավեն Բոյաջյան

Կինոգետ, թարգմանիչ Զավեն Բոյաջյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է. «2019-ին նախորդ տարվա Նոբելյան մրցանակը գրականության ասպարեզում շնորհվեց լեհուհի Օլգա Տոկարչուկին՝ նրան դարձնելով այսօրվա Արևելյան Եվրոպայի ամենանշավոր գրողը: 2020-ին ինձ վիճակվեց թարգմանել նրա ամենահայտնի գործերից մեկը՝ «Հնադարը և այլ ժամանակներ» վեպը, որը շատ երկրպագուներ ձեռք բերեց՝ դատելով արձագանքներից: Իսկ այսօր ավարտեցի պանի Տոկարչուկի գրքերից ևս մեկի թարգմանությունը. խոսքը «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի (1998) մասին է, որը զինաթափել է նույնիսկ նրա անհաշտ քննադատներին: Շատ յուրօրինակ գործ է պոստմոդեռնիստական շնչով, բազմաթիվ միկրոսյուժեներից բաղադրված պատում, ուր միախառնված են տարատեսակ ոճեր ու ժանրեր, գեղարվեստական հորինվածքը կամ սյուժետային գրականությունը հարադրված է էսսեիստիկայի հետ, պոետիզմը՝ փիլիսոփայության, իսկ առօրեականությունն ու դիցականությունը հաշտ հարևաններ են: Մի խոսքով, Օլգա Տոյարչուկն իր տարերքի մեջ է: Հուսով եմ՝ այս գիրքն էլ անտարբեր չի թողնի նրա գրականությունն արդեն սիրողներին, թեև որքան նման է մյուսին, նույնքան էլ տարբեր»:

«Ավարտեցի Օլգա Տոկարչուկի «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի թարգմանությունը». Զավեն Բոյաջյան

Կինոգետ, թարգմանիչ Զավեն Բոյաջյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է. «2019-ին նախորդ տարվա Նոբելյան մրցանակը գրականության ասպարեզում շնորհվեց լեհուհի Օլգա Տոկարչուկին՝ նրան դարձնելով այսօրվա Արևելյան Եվրոպայի ամենանշավոր գրողը: 2020-ին ինձ վիճակվեց թարգմանել նրա ամենահայտնի գործերից մեկը՝ «Հնադարը և այլ ժամանակներ» վեպը, որը շատ երկրպագուներ ձեռք բերեց՝ դատելով արձագանքներից: Իսկ այսօր ավարտեցի պանի Տոկարչուկի գրքերից ևս մեկի թարգմանությունը. խոսքը «Ցերեկային տուն, գիշերային տուն» վեպի (1998) մասին է, որը զինաթափել է նույնիսկ նրա անհաշտ քննադատներին: Շատ յուրօրինակ գործ է պոստմոդեռնիստական շնչով, բազմաթիվ միկրոսյուժեներից բաղադրված պատում, ուր միախառնված են տարատեսակ ոճեր ու ժանրեր, գեղարվեստական հորինվածքը կամ սյուժետային գրականությունը հարադրված է էսսեիստիկայի հետ, պոետիզմը՝ փիլիսոփայության, իսկ առօրեականությունն ու դիցականությունը հաշտ հարևաններ են: Մի խոսքով, Օլգա Տոյարչուկն իր տարերքի մեջ է: Հուսով եմ՝ այս գիրքն էլ անտարբեր չի թողնի նրա գրականությունն արդեն սիրողներին, թեև որքան նման է մյուսին, նույնքան էլ տարբեր»: