Karevorinfo  Համացանց  220

«Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը»․ Հ․ Բադալյան

«Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը»․ Հ․ Բադալյան

«Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը»․ Հ․ Բադալյան
21:54 հինգշաբթի, 13 հունվարի, 2022 թ.
«Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը»․ Հ․ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Թերևս պատահական չէ ժամանակագրությունը, որ Ալիևը Ղազախստանի դեպքերի ֆոնին հավաքում է հեռուստաընկերությունների ու տալիս թեմատիկ առումով լայն, և ինչը հատկանշական է՝ միաժամանակ արտաքին ընդգծվածությամբ «հոխորտալից» ասուլիս:
     Ալիևի «հոխորտանքը» իհարկե մատնում է տեղի ունեցողի հանդեպ անհանգստությունն ու վախը: Ղազախստանը տեղի ունեցավ ամերիկա-ռուսական «խիտ» բանակցությանը զուգահեռ: Այդ բանակցությանը կարծես թե դիրքերը անզիջում են, կողմերի՝ միմյանց ներկայացվող պահանջները փոխադարձաբար մերժվող: Բայց, Ալիևն, օրինակ, ընդհանրապես, համաշխարհային վիճակի մասին մի բավականին ուշագրավ բան է ասում՝ «հրապարակային խոսքերը չեն համապատասխանում գործերին»:
     Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը: Եվ ավելին, հաճախ դրանք ունեն շատ ավելի առարկայական քննարկումները ավելորդ արտաքին աղմուկից պաշտպանելու նպատակ:
     Ըստ այդմ այն, որ ԱՄՆ ու Ռուսաստանը հայտարարում են անզիջում դիրքերի մասին, դեռ չի նշանակում իրական ռեժիմում որոշակի լռելյայն պայմանավորվածությունների բացառում: Իսկ սա անհանգստացնում է Ալիևին, որովհետև Ղազախստանը նրա մոտ կարող է առաջացնել որոշակի ուղղություններոով պայմանների դիմաց Ռուսաստանին հետխորհրդային որոշ հատվածներում Ռուաստանին տրվող «քարտ-բլանշի» հնարավորություն:
     Կրկնեմ, դա հավանականություն է, հնարավոր տարբերակ, սցենար, այլ ոչ պնդում: Բայց, ի վերջո, պարզ է, որ այդօրինակ տրամաբանությամբ ընթացքի պարագայում այդ մասին չեն լինելու բաց հայտարարություններ:
     Այստեղ է թերևս Ալիևի տագնապն ու «հոխորտանքի» մոտիվը: Մի կողմից թույլ չտալ, որ Ադրբեջանի հանրության շրջանում լինի կենտրոնացում ներքին հարցերի վրա, մյուս կողմից՝ այդ «հոխորտանքով» արտաքին խաղացողների ուշադրություն հրավիրել իր վրա՝ սակարկության մեջ մտնելու ակնկալիքով:
     Ավելորդ է ասել, իհարկե, որ Ալիևի այդ խնդիրները որևէ կերպ չեն կարող «փափուկ բարձ» դառնալ Հայաստանի համար»:

«Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը»․ Հ․ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Թերևս պատահական չէ ժամանակագրությունը, որ Ալիևը Ղազախստանի դեպքերի ֆոնին հավաքում է հեռուստաընկերությունների ու տալիս թեմատիկ առումով լայն, և ինչը հատկանշական է՝ միաժամանակ արտաքին ընդգծվածությամբ «հոխորտալից» ասուլիս:
     Ալիևի «հոխորտանքը» իհարկե մատնում է տեղի ունեցողի հանդեպ անհանգստությունն ու վախը: Ղազախստանը տեղի ունեցավ ամերիկա-ռուսական «խիտ» բանակցությանը զուգահեռ: Այդ բանակցությանը կարծես թե դիրքերը անզիջում են, կողմերի՝ միմյանց ներկայացվող պահանջները փոխադարձաբար մերժվող: Բայց, Ալիևն, օրինակ, ընդհանրապես, համաշխարհային վիճակի մասին մի բավականին ուշագրավ բան է ասում՝ «հրապարակային խոսքերը չեն համապատասխանում գործերին»:
     Մեծ քաղաքականության մեջ հրապարակային հայտարարությունները միշտ չէ, որ արտացոլում են իրերի իրական դրությունը: Եվ ավելին, հաճախ դրանք ունեն շատ ավելի առարկայական քննարկումները ավելորդ արտաքին աղմուկից պաշտպանելու նպատակ:
     Ըստ այդմ այն, որ ԱՄՆ ու Ռուսաստանը հայտարարում են անզիջում դիրքերի մասին, դեռ չի նշանակում իրական ռեժիմում որոշակի լռելյայն պայմանավորվածությունների բացառում: Իսկ սա անհանգստացնում է Ալիևին, որովհետև Ղազախստանը նրա մոտ կարող է առաջացնել որոշակի ուղղություններոով պայմանների դիմաց Ռուսաստանին հետխորհրդային որոշ հատվածներում Ռուաստանին տրվող «քարտ-բլանշի» հնարավորություն:
     Կրկնեմ, դա հավանականություն է, հնարավոր տարբերակ, սցենար, այլ ոչ պնդում: Բայց, ի վերջո, պարզ է, որ այդօրինակ տրամաբանությամբ ընթացքի պարագայում այդ մասին չեն լինելու բաց հայտարարություններ:
     Այստեղ է թերևս Ալիևի տագնապն ու «հոխորտանքի» մոտիվը: Մի կողմից թույլ չտալ, որ Ադրբեջանի հանրության շրջանում լինի կենտրոնացում ներքին հարցերի վրա, մյուս կողմից՝ այդ «հոխորտանքով» արտաքին խաղացողների ուշադրություն հրավիրել իր վրա՝ սակարկության մեջ մտնելու ակնկալիքով:
     Ավելորդ է ասել, իհարկե, որ Ալիևի այդ խնդիրները որևէ կերպ չեն կարող «փափուկ բարձ» դառնալ Հայաստանի համար»: