Karevorinfo  Համացանց  134

«Շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ». Հակոբ Բադալյան

«Շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ». Հակոբ Բադալյան

«Շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ». Հակոբ Բադալյան
17:36 չորեքշաբթի, 12 հունվարի, 2022 թ.
«Շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Հիմալ էլ գեներացվում է մի մտայնություն, թե Ղազախստանում, առաջ անցնելով Թուրքիայից, Ռուսաստանն ուր որ է անխուսափելի ցավոտ հարված կհասցնի Ադրբեջանին ու Թուրքիային՝ իրարից պոկելու համար:

Նախ՝ ընդհանրապես անհասկանալի է այս մտքից վատ քողարկված ոգևորության պատճառը, որովհետև շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք հենց Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ: Բայց, դրանից բացի կա այլ հանգամանք կամ հանգամանքներ:

Էն, որ Ռուսաստանը կուզի այդպես, ուզում է, իհարկե, անկասկած է, ընդ որում՝ Ղազախստանից շատ առաջ էր դա անկասկած: Բայց մի բան է այն, որ Ռուսաստանը դա կուզի, մի բան է՝ կանի՞: Իսկ անելու հարցում ուզելը շատ-շատ քիչ է, չնայած մի բրազիլացի գրող մի ամբողջ սերնդի փորձել էր համոզել հակառակը: Բայց բոլոր դեպքերում, թեև ամեն ինչ սկսում է ցանկությունից, բայց շատ-շատ բան էլ ավարտվում է հնարավորությունների փուլում, նպատակահարմարությունների փուլում և այլն:

Իսկ մինչ հայաստանյան որոշակի շրջանակներում «ղազախական կաթսայի» միջից ոգևորությամբ դուրս է բերվում «ռուսական հաղթանակը», Ռուսաստանն իր հաղթանակի միջից անկասկած տեսնում է, թե ինչպես Չինաստանն իր մոտ հրավիրում Թուրքիայի և Իրանի արտգործնախարարներին, որոնք խոշոր հաշվով կենտրոնասիական ռեգիոնում «պարտված» կողմում են»:

«Շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Հիմալ էլ գեներացվում է մի մտայնություն, թե Ղազախստանում, առաջ անցնելով Թուրքիայից, Ռուսաստանն ուր որ է անխուսափելի ցավոտ հարված կհասցնի Ադրբեջանին ու Թուրքիային՝ իրարից պոկելու համար:

Նախ՝ ընդհանրապես անհասկանալի է այս մտքից վատ քողարկված ոգևորության պատճառը, որովհետև շատ մեծ հարց է, թե արդյո՞ք հենց Հայաստանով չեն փորձի կազմակերպել որևէ ծուղակ: Բայց, դրանից բացի կա այլ հանգամանք կամ հանգամանքներ:

Էն, որ Ռուսաստանը կուզի այդպես, ուզում է, իհարկե, անկասկած է, ընդ որում՝ Ղազախստանից շատ առաջ էր դա անկասկած: Բայց մի բան է այն, որ Ռուսաստանը դա կուզի, մի բան է՝ կանի՞: Իսկ անելու հարցում ուզելը շատ-շատ քիչ է, չնայած մի բրազիլացի գրող մի ամբողջ սերնդի փորձել էր համոզել հակառակը: Բայց բոլոր դեպքերում, թեև ամեն ինչ սկսում է ցանկությունից, բայց շատ-շատ բան էլ ավարտվում է հնարավորությունների փուլում, նպատակահարմարությունների փուլում և այլն:

Իսկ մինչ հայաստանյան որոշակի շրջանակներում «ղազախական կաթսայի» միջից ոգևորությամբ դուրս է բերվում «ռուսական հաղթանակը», Ռուսաստանն իր հաղթանակի միջից անկասկած տեսնում է, թե ինչպես Չինաստանն իր մոտ հրավիրում Թուրքիայի և Իրանի արտգործնախարարներին, որոնք խոշոր հաշվով կենտրոնասիական ռեգիոնում «պարտված» կողմում են»: