Karevorinfo  Համացանց  156

«Կես տարի անց այդպես էլ ոչ մի դավաճանի, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված». Արտակ Հովհաննիսյան

«Կես տարի անց այդպես էլ ոչ մի դավաճանի, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված». Արտակ Հովհաննիսյան

«Կես տարի անց այդպես էլ ոչ մի դավաճանի, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված». Արտակ Հովհաննիսյան
01:04 կիրակի, 28 մարտի, 2021 թ.
«Կես տարի անց այդպես էլ ոչ մի դավաճանի, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված». Արտակ Հովհաննիսյան

Արցախյան պատերազմում զոհված Ալբերտ Հովհաննիսյանի հայրը՝ Արտակ Հովհաննիսյանը, ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Ուղիղ 6 ամիս առաջ այս օրը սկսվեց պատերազմը....
     Արդեն կես տարի ... ո՞նց անցավ, ե՞րբ անցավ՝ այդպես էլ չհասկացանք ... ուղիղ 6 ամիս է մեր կյանքն էլ առաջվանը չէ ... Ուղիղ 6 ամիս է մեր նյարդերն էլ առաջվանը չեն ... Մենք քնում ենք, վեր կենում, խանութներ գնում, հաց ուտում, բայց մեր ուղեղը այդպես էլ չի անջատվում ... Գրեթե բոլորիս մտքին միայն մեկ բան է՝ պատերազմը...
     Ու դա է պատճառը, որ չհասկացանք, թե ինչպես անցավ ձմեռը, ինչպես է անցնում գարունը...
     Ու հենց այսօր՝ պատերազմի սկզբից կես տարի անց, անսովոր ձյուն ա գալիս... Ձյուն ա գալիս՝ մաքրելու համար ջուր դարձած արյունը, մեկ օրում հազարավոր տղերքի մահը ուրացածների պղծությունը....Ու այդպես էլ ոչ մի դավաճան, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված, որոնք հրետանավորին ականջակալ, բռոնի ժիլետ և այլ հասանելիք պարագաները չէին տվել այն հրամանատարները որոնք զորքին մենակ էին թողոլ ու էտպես շատ բաներ»:

«Կես տարի անց այդպես էլ ոչ մի դավաճանի, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված». Արտակ Հովհաննիսյան

Արցախյան պատերազմում զոհված Ալբերտ Հովհաննիսյանի հայրը՝ Արտակ Հովհաննիսյանը, ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Ուղիղ 6 ամիս առաջ այս օրը սկսվեց պատերազմը....
     Արդեն կես տարի ... ո՞նց անցավ, ե՞րբ անցավ՝ այդպես էլ չհասկացանք ... ուղիղ 6 ամիս է մեր կյանքն էլ առաջվանը չէ ... Ուղիղ 6 ամիս է մեր նյարդերն էլ առաջվանը չեն ... Մենք քնում ենք, վեր կենում, խանութներ գնում, հաց ուտում, բայց մեր ուղեղը այդպես էլ չի անջատվում ... Գրեթե բոլորիս մտքին միայն մեկ բան է՝ պատերազմը...
     Ու դա է պատճառը, որ չհասկացանք, թե ինչպես անցավ ձմեռը, ինչպես է անցնում գարունը...
     Ու հենց այսօր՝ պատերազմի սկզբից կես տարի անց, անսովոր ձյուն ա գալիս... Ձյուն ա գալիս՝ մաքրելու համար ջուր դարձած արյունը, մեկ օրում հազարավոր տղերքի մահը ուրացածների պղծությունը....Ու այդպես էլ ոչ մի դավաճան, ոչ մի պատասխանատուի չտեսանք պատժված, որոնք հրետանավորին ականջակալ, բռոնի ժիլետ և այլ հասանելիք պարագաները չէին տվել այն հրամանատարները որոնք զորքին մենակ էին թողոլ ու էտպես շատ բաներ»: