Karevorinfo  Իրադարձություններ  195

Դավաճանությո՞ւնն էր պարտության պատճառը․ պատերազմում մահին հաղթած Արմանի պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Դավաճանությո՞ւնն էր պարտության պատճառը․ պատերազմում մահին հաղթած Արմանի պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Դավաճանությո՞ւնն էր պարտության պատճառը․ պատերազմում մահին հաղթած Արմանի պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
18:05 հինգշաբթի, 21 հոկտեմբերի, 2021 թ.
Դավաճանությո՞ւնն էր պարտության պատճառը․ պատերազմում մահին հաղթած Արմանի պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը, Արման Գալստյանը 1 տարի 3 ամսվա զինծառայող էր։ Լայնամասշտաբ ռազմական գործողությունների հնարավոր մեկնարկի մասին գիտեին արդեն սեպտեմբերի 26-ի երեկոյան։ Հրամանատարներն ասել էին՝ հակառակորդի կողմից տեղաշարժ է նկատվել, ավելի զգոն և ուշադիր եղեք։

Կռվի առաջին օրերին Արմանը եղել է Ջրականում, հետո տեղափոխվել Մարտունի 2։ 38 օր պատերազմի դաշտում անցկացրած Արմանը վիրավորվել է Մարտունի տեղափոխվելու 2-րդ օրը, երբ հրետակոծության ժամանակ փորձել է օգնել ծառայակից ընկերներին։

«Հրետակոծության ժամանակ պետք է հերթապահ մնայի։ Տղաները թաքստոցում էին, առաջին «սնարյադը» որ ընկավ իրենց կողքը, մտածեցի՝ վիրավորվել են։ Կապվեցի հրամանատարների հետ, որոշեցինք իրենց տեղափոխել այլ թաքստոց։ Դուրս գալիս իրենք հասցրին գնալ, իմ ձեռքից հեռակապն ընկավ, կռացա, որ վերցնեմ, «սնարյադի» ձայն լսեցի։  Տեսա, որ ձեռքս կախ է ընկել, ոտնաթաթս վնասվել է»,- պատմում է Արմանը։

Մեծ ջանքեր ջործադրելով՝ գտել է հեռակապը, հրամանատարի հետ կապ հաստատել, հայտնել, որ վիրավորվել է։ Քանի որ Մարտունիի հոսպիտալը ռմբակոծված էր, Արմանին տեղափոխել են Ստեփանակերտի հոսպիտալ։ Այստեղ բարեհաջող վիրահատությունից հետո արդեն տեղափոխել են Երևան՝ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։

Վիրավորումից 3 ամիս անց է Արմանն առաջին անգամ ինքնուրույն քայլել հենակի օգնությամբ, հիմա էլ դեռ հենակով է քայլում։ Ընտանիքը, ընկերներն ու բժիշկներն են կողքին եղել, ասում է՝ նրանց շնորհիվ է, որ չի հուսահատվել ու պայքարել է հանուն կյանքի։ Առաջիկայում Արմանը պետք է ստուգումներ անցնի Զինվորի տանը։

«Հիմա քայլելիս մի քիչ խնդիրներ կան, ձեռնափայտով եմ քայլում, ողնաշարի հետ կապված խնդիրներ էլ կարող են առաջանալ կարճության պատճառով»,- ասում է Արմանը։

Արմանը հետազոտություններ է անցել նաև արտերկրում․ նրան նվազագույնը 2 վիրահատություն է սպասվում։ Հույս ունի, որ դրանից հետո լիովին կապաքինվի։

Հետ հայացք գցելով պատերազմի օրերին՝ Արմանն ասում է՝ պարտության հիմնական պատճառը դավաճանությունն էր։

«Կռվի դաշտից կամավորներն են փախել, զինվորն իրեն մենակ էր զգում։ Ես անձամբ մի քանի կամավոր եմ տեսել, որ մեզ հետ են մնացել մինչև վերջ»,- նշում է Արմանը։

Պատերազմի ավարտի մասին Արմանն իմացել է բժշկական կենտրոնում․ կատաղի ռազմական գործողություններին մասնակցելը նրա ծրագրերը չեն փոխել։ Բանակ գնալիս կրթությունը կիսատ թողած Արմանը շարունակում է սովորել ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում։ Ասում է՝ դժվար է, բայց փորձում է վերադառնալ նախկին կյանքին։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Արփի Հակոբյան

Դավաճանությո՞ւնն էր պարտության պատճառը․ պատերազմում մահին հաղթած Արմանի պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը, Արման Գալստյանը 1 տարի 3 ամսվա զինծառայող էր։ Լայնամասշտաբ ռազմական գործողությունների հնարավոր մեկնարկի մասին գիտեին արդեն սեպտեմբերի 26-ի երեկոյան։ Հրամանատարներն ասել էին՝ հակառակորդի կողմից տեղաշարժ է նկատվել, ավելի զգոն և ուշադիր եղեք։

Կռվի առաջին օրերին Արմանը եղել է Ջրականում, հետո տեղափոխվել Մարտունի 2։ 38 օր պատերազմի դաշտում անցկացրած Արմանը վիրավորվել է Մարտունի տեղափոխվելու 2-րդ օրը, երբ հրետակոծության ժամանակ փորձել է օգնել ծառայակից ընկերներին։

«Հրետակոծության ժամանակ պետք է հերթապահ մնայի։ Տղաները թաքստոցում էին, առաջին «սնարյադը» որ ընկավ իրենց կողքը, մտածեցի՝ վիրավորվել են։ Կապվեցի հրամանատարների հետ, որոշեցինք իրենց տեղափոխել այլ թաքստոց։ Դուրս գալիս իրենք հասցրին գնալ, իմ ձեռքից հեռակապն ընկավ, կռացա, որ վերցնեմ, «սնարյադի» ձայն լսեցի։  Տեսա, որ ձեռքս կախ է ընկել, ոտնաթաթս վնասվել է»,- պատմում է Արմանը։

Մեծ ջանքեր ջործադրելով՝ գտել է հեռակապը, հրամանատարի հետ կապ հաստատել, հայտնել, որ վիրավորվել է։ Քանի որ Մարտունիի հոսպիտալը ռմբակոծված էր, Արմանին տեղափոխել են Ստեփանակերտի հոսպիտալ։ Այստեղ բարեհաջող վիրահատությունից հետո արդեն տեղափոխել են Երևան՝ «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։

Վիրավորումից 3 ամիս անց է Արմանն առաջին անգամ ինքնուրույն քայլել հենակի օգնությամբ, հիմա էլ դեռ հենակով է քայլում։ Ընտանիքը, ընկերներն ու բժիշկներն են կողքին եղել, ասում է՝ նրանց շնորհիվ է, որ չի հուսահատվել ու պայքարել է հանուն կյանքի։ Առաջիկայում Արմանը պետք է ստուգումներ անցնի Զինվորի տանը։

«Հիմա քայլելիս մի քիչ խնդիրներ կան, ձեռնափայտով եմ քայլում, ողնաշարի հետ կապված խնդիրներ էլ կարող են առաջանալ կարճության պատճառով»,- ասում է Արմանը։

Արմանը հետազոտություններ է անցել նաև արտերկրում․ նրան նվազագույնը 2 վիրահատություն է սպասվում։ Հույս ունի, որ դրանից հետո լիովին կապաքինվի։

Հետ հայացք գցելով պատերազմի օրերին՝ Արմանն ասում է՝ պարտության հիմնական պատճառը դավաճանությունն էր։

«Կռվի դաշտից կամավորներն են փախել, զինվորն իրեն մենակ էր զգում։ Ես անձամբ մի քանի կամավոր եմ տեսել, որ մեզ հետ են մնացել մինչև վերջ»,- նշում է Արմանը։

Պատերազմի ավարտի մասին Արմանն իմացել է բժշկական կենտրոնում․ կատաղի ռազմական գործողություններին մասնակցելը նրա ծրագրերը չեն փոխել։ Բանակ գնալիս կրթությունը կիսատ թողած Արմանը շարունակում է սովորել ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում։ Ասում է՝ դժվար է, բայց փորձում է վերադառնալ նախկին կյանքին։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Արփի Հակոբյան