Karevorinfo  Իրադարձություններ  195

Սիբիրախտը կենսաբանական զենք է, ականապատված դաշտ․ եթե չկարգավորեցիր, կանգնած ես պայթյունի առաջ․ Աշոտ Հարությունյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Սիբիրախտը կենսաբանական զենք է, ականապատված դաշտ․ եթե չկարգավորեցիր, կանգնած ես պայթյունի առաջ․ Աշոտ Հարությունյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Սիբիրախտը կենսաբանական զենք է, ականապատված դաշտ․ եթե չկարգավորեցիր, կանգնած ես պայթյունի առաջ․ Աշոտ Հարությունյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
20:15 երկուշաբթի, 12 հուլիսի, 2021 թ.
Սիբիրախտը կենսաբանական զենք է, ականապատված դաշտ․ եթե չկարգավորեցիր, կանգնած ես պայթյունի առաջ․ Աշոտ Հարությունյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Գյուղատնտեսության խնդիրների, ջրի պակասի, սիբիրյան խոցի մասին Factor TV-ն զրուցել է գյուղատնտեսության նախարարի նախկին տեղակալ Աշոտ Հարությունյանի հետ

-Պարո՛ն Հարությունյան, սկսենք ջրից։ Ինչո՞ւ ջուրը չի հասնում գյուղացուն։

-Միանգամից ասեմ հետևյալը․ մեր հանրապետությունում կա բավականին մեծ քանակությամբ ջուր՝ և՛ տեղումների տեսքով, և՛ ընդհանրապես։ Ցավոք, այդ ջրի քանակությունը ճիշտ չի կառավարվում՝ ոչ միայն գյուղատնտեսության մասով, այլև ընդհանուր առմամբ։ Բայց, այնուամենայնիվ, պետք է ֆիքսեմ, որ առանց լուրջ խնդիրների, հանրապետությունում կա ջրային պաշարների այն քանակը, որը թեկուզև նվազագույն չափով, թեկուզ սակավաջուր, երաշտային տարի լինի, միևնույն է՝ ճիշտ, գրագետ կառավարման արդյունքում պետք է բավականացներ տվյալ տարվա ջրօգտագործման պահանջները։

-Շատ է խոսվում Գյուղատնտեսության նախարարության մասին։ Ի՞նչ է փոխվում, երբ չենք ունենում նախարարություն։

-Գիտեք՝ կարող է կառույցը փակվեր, միաձուլվեր, գնար մի ուրիշ տեղ, բայց լիներ արդյունավետ կառավարում, և արդյունավետ կառավարման արդյունքում չերևար նախարարության բացակայությունը։ Այնպես չէ, որ այն ժամանակ բոլորը գոհ էին այդ նախարարությունից և ամեն ինչ շիտակ գնում էր, ամեն ինչ նորմալ էր։ Ո՛չ։ Վա՞տ էր աշխատում համակարգը։ Պետք էր փորձել գտնել՝ որտեղ է խնդիրը, խնդիրը լուծեին։ Ինչ է՝ ատամի ցավի պատճառով գլուխ են կտրո՞ւմ։ Հիմա հե՞շտ է նորը կառուցելը։ Նորն էլ, Աստված չանի, եթե սխալ հիմք գցեցին, ևս 10 տարի կորած է։

-Խնդիրներ ունենք անասնապահության ոլորտում։ Սիբիրյան խոցի երկու օջախ արդեն ունենք հաստատված։ Ի՞նչն է պատճառը, որ հասել ենք այստեղ։

-Հետևողական աշխատանքի պակաս կա։ Եվ հիմնականում մարդկային գործոնի հետ է կապված։ Ի՞նչ առումով, որովհետև անասնաբուծության, անասնաբուժության ոլորտում կային պետության կողմից պատվիրակված միջոցառումներ։ Մի մասը կատարում էին պատվաստման աշխատանքներ, կանխման և որոշակի մոնիթորինգի, ախտորոշման։

Սիբիրախտը, հիվանդության զարգացման իմ պատկերացմամբ, կենսաբանական զենք է։ Այսինքն՝ մի բան, որ 100 տարի կարող է հողում մնալ կապսուլացված, նշանակում է՝ ականապատված դաշտ է։ Եթե դու համապատասխան հարցերը չկարգավորեցիր, ամեն րոպե կանգնած ես պայթյունի առաջ։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։

Գարիկ Հարությունյան

Սիբիրախտը կենսաբանական զենք է, ականապատված դաշտ․ եթե չկարգավորեցիր, կանգնած ես պայթյունի առաջ․ Աշոտ Հարությունյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Գյուղատնտեսության խնդիրների, ջրի պակասի, սիբիրյան խոցի մասին Factor TV-ն զրուցել է գյուղատնտեսության նախարարի նախկին տեղակալ Աշոտ Հարությունյանի հետ

-Պարո՛ն Հարությունյան, սկսենք ջրից։ Ինչո՞ւ ջուրը չի հասնում գյուղացուն։

-Միանգամից ասեմ հետևյալը․ մեր հանրապետությունում կա բավականին մեծ քանակությամբ ջուր՝ և՛ տեղումների տեսքով, և՛ ընդհանրապես։ Ցավոք, այդ ջրի քանակությունը ճիշտ չի կառավարվում՝ ոչ միայն գյուղատնտեսության մասով, այլև ընդհանուր առմամբ։ Բայց, այնուամենայնիվ, պետք է ֆիքսեմ, որ առանց լուրջ խնդիրների, հանրապետությունում կա ջրային պաշարների այն քանակը, որը թեկուզև նվազագույն չափով, թեկուզ սակավաջուր, երաշտային տարի լինի, միևնույն է՝ ճիշտ, գրագետ կառավարման արդյունքում պետք է բավականացներ տվյալ տարվա ջրօգտագործման պահանջները։

-Շատ է խոսվում Գյուղատնտեսության նախարարության մասին։ Ի՞նչ է փոխվում, երբ չենք ունենում նախարարություն։

-Գիտեք՝ կարող է կառույցը փակվեր, միաձուլվեր, գնար մի ուրիշ տեղ, բայց լիներ արդյունավետ կառավարում, և արդյունավետ կառավարման արդյունքում չերևար նախարարության բացակայությունը։ Այնպես չէ, որ այն ժամանակ բոլորը գոհ էին այդ նախարարությունից և ամեն ինչ շիտակ գնում էր, ամեն ինչ նորմալ էր։ Ո՛չ։ Վա՞տ էր աշխատում համակարգը։ Պետք էր փորձել գտնել՝ որտեղ է խնդիրը, խնդիրը լուծեին։ Ինչ է՝ ատամի ցավի պատճառով գլուխ են կտրո՞ւմ։ Հիմա հե՞շտ է նորը կառուցելը։ Նորն էլ, Աստված չանի, եթե սխալ հիմք գցեցին, ևս 10 տարի կորած է։

-Խնդիրներ ունենք անասնապահության ոլորտում։ Սիբիրյան խոցի երկու օջախ արդեն ունենք հաստատված։ Ի՞նչն է պատճառը, որ հասել ենք այստեղ։

-Հետևողական աշխատանքի պակաս կա։ Եվ հիմնականում մարդկային գործոնի հետ է կապված։ Ի՞նչ առումով, որովհետև անասնաբուծության, անասնաբուժության ոլորտում կային պետության կողմից պատվիրակված միջոցառումներ։ Մի մասը կատարում էին պատվաստման աշխատանքներ, կանխման և որոշակի մոնիթորինգի, ախտորոշման։

Սիբիրախտը, հիվանդության զարգացման իմ պատկերացմամբ, կենսաբանական զենք է։ Այսինքն՝ մի բան, որ 100 տարի կարող է հողում մնալ կապսուլացված, նշանակում է՝ ականապատված դաշտ է։ Եթե դու համապատասխան հարցերը չկարգավորեցիր, ամեն րոպե կանգնած ես պայթյունի առաջ։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։

Գարիկ Հարությունյան