Karevorinfo  Իրադարձություններ  106

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր. Տիգրան Ավինյան

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր. Տիգրան Ավինյան

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր. Տիգրան Ավինյան
09:55 շաբաթ, 24 ապրիլի, 2021 թ.
Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր. Տիգրան Ավինյան

Փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի ուղերձը Հայոց ցեղասպանության 106-րդ տարելիցի կապակցությամբ

Սիրելի՛ հայրենակիցներ,

Արդեն 106-րդ տարին է, որ ոգեկոչում ենք Հայոց ցեղասպանության անմեղ զոհերի հիշատակը: Տեղի ունեցածը բնույթով ոչ միայն անձնական ողբերգություն էր հրեշավոր այդ արարքի զոհ դարձած յուրաքանչյուր հայի համար, այլև համազգային աղետ, որ արժեցավ միլիոնավոր կյանքեր, խեղված ճակատագրեր և հայրենազրկություն:

Այս ամենով հանդերձ՝ մեր ժողովուրդը կարողացավ իր մեջ ուժ գտնել և վերածնվել: Կարծում եմ՝ Ցեղասպանության աղետի հարցում ուղենշայինը պիտի լինի հենց վերածննդի գաղափարը, դժոխքի միջով անցնելու, սակայն ոտքի վրա կանգուն մնալու մեր ազգային կարողությունը: Սա մեր ներքին ուժի լավագույն ապացույցն է, որ արհավիրքը մեզ չի վերացնում, դժվարությունը՝ կոփում է, եղեռնը՝ վերածնում:

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը, հետևաբար, ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր՝ մարդկության դեմ ուղղված ծանրագույն հանցագործության դատապարտում և դրա միջոցով նաև կանխում ու պետությունների կողմից այդպիսի պատասխանատվության ստանձնում:

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր. Տիգրան Ավինյան

Փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի ուղերձը Հայոց ցեղասպանության 106-րդ տարելիցի կապակցությամբ

Սիրելի՛ հայրենակիցներ,

Արդեն 106-րդ տարին է, որ ոգեկոչում ենք Հայոց ցեղասպանության անմեղ զոհերի հիշատակը: Տեղի ունեցածը բնույթով ոչ միայն անձնական ողբերգություն էր հրեշավոր այդ արարքի զոհ դարձած յուրաքանչյուր հայի համար, այլև համազգային աղետ, որ արժեցավ միլիոնավոր կյանքեր, խեղված ճակատագրեր և հայրենազրկություն:

Այս ամենով հանդերձ՝ մեր ժողովուրդը կարողացավ իր մեջ ուժ գտնել և վերածնվել: Կարծում եմ՝ Ցեղասպանության աղետի հարցում ուղենշայինը պիտի լինի հենց վերածննդի գաղափարը, դժոխքի միջով անցնելու, սակայն ոտքի վրա կանգուն մնալու մեր ազգային կարողությունը: Սա մեր ներքին ուժի լավագույն ապացույցն է, որ արհավիրքը մեզ չի վերացնում, դժվարությունը՝ կոփում է, եղեռնը՝ վերածնում:

Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը, հետևաբար, ինքնանպատակ չէ, այլ համամարդկային արժեբանության խնդիր՝ մարդկության դեմ ուղղված ծանրագույն հանցագործության դատապարտում և դրա միջոցով նաև կանխում ու պետությունների կողմից այդպիսի պատասխանատվության ստանձնում: