Karevorinfo  Համացանց  733

Նրանք Հայաստանին տափաստանի պես վերաբերվող ալիբաբաներ են, ուզում են անցյալը հետ բերել. Էդուարդ Զորիկյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Նրանք Հայաստանին տափաստանի պես վերաբերվող ալիբաբաներ են, ուզում են անցյալը հետ բերել. Էդուարդ Զորիկյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Նրանք Հայաստանին տափաստանի պես վերաբերվող ալիբաբաներ են, ուզում են անցյալը հետ բերել. Էդուարդ Զորիկյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
22:00 երեքշաբթի, 23 հունիսի, 2020 թ.
                                  Նրանք Հայաստանին տափաստանի պես վերաբերվող ալիբաբաներ են, ուզում են անցյալը հետ բերել. Էդուարդ Զորիկյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor.am-ի զրուցակիցը երգիչ, երգահան Էդուարդ Զորիկյանն է: Նա անդրադարձել է հայաստանյան ներքին քաղաքական կյանքին, կոնսոլիդացվել փորձող ընդդիմության գործողություններին և արտակարգ դրության պայմաններում ԱԺ-ում նոր նախագծերի ընդունմանը:

-Պարո՛ն Զորիկյան, երեկ խորհրդարանը  երկրորդ ընթերցմամբ և ամբողջությամբ ընդունեց սահմանադրական փոփոխությունների նախագիծը: Ուշագրավ է, որ ինչպես նախկինում գրանցված բազմաթիվ դեպքերում, այդ թվում՝ Գագիկ Ծառուկյանին  պատգամավորական անձեռնմխելիությունից զրկելու  հարցում, այս դեպքում ևս նախագիծն ընդունվեց միաձայն: Որոշ իրավապաշտպաններ այն կարծիքին են, որ իշխող ուժն այսպիսով վերածվում է ԽՄԿԿ-ի, որի կազմում գեթ մեկը չի հանդգնում այլ կարծիք ունենալ կամ ձեռնպահ մնալ: Ըստ Ձեզ՝ այս բացարձակ միաձայն քվեարկություններն ինչի՞ մասին են խոսում:

-Խորհրդարանը լեգիտիմ է, ուստի կարող է գործել  այնպես, ինչպես հարկ է համարում: ԽՄԿԿ-ի  հետ համեմատությունը լավը չէ, որովհետև այդ կուսակցության հետ մենք կապ չունենք: Այդ կուսակցությանն անդամակցում էին այն նույն բանի համար, ինչի համար անկախությունից հետո սկսեցին անդամակցել ՀՀԿ-ին, ԲՀԿ-ին: Նախագծերը, որոնց համար քվեարկում են ԱԺ-ում, չեն կարող տարակարծություններ առաջ բերել:  Ներկուսակցական անհամաձայնություններ կարող են լինել, բայց հարցեր կան, որոնց շուրջ տարակարծություն չի կարող լինել, պետք է միակարծիք լինել:  Ի վերջո, այդ հարցերի պատգամով ենք մենք այդ խորհրդարանին ընտրել:

– Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումի քննությունը ՍԴում նշանակված է հուլիսի 7ին: Ի՞նչ սպասել այս համատեքստում: Տեսնում ենք, որ ընդդիմադիր բևեռում կոնսոլիդացիայի փորձ է արվում, թեպետ դեռևս չի հաջողվել այն իրականացնել:

-Նախկինները պետք է հասկանան, որ Հայաստանում այլևս ժողովրդավարություն է: Ինձ թվում է՝ նրանք դա դեռ չեն հասկացել, կամ չեն ուզում ընդունել: Եթե չեն հասկացել՝ ավելի մեղմ կգնահատեմ իրենց վիճակը: Եթե չեն ընդունում և սկզբունքորեն փորձում են հետ բերել  անցյալը, բյուջեն գրպանելու իրենց հնարավորությունը, դա չի լինելու: Ընդդիմության կոնսոլիդացիա կլինի, բայց ես դա կանվանեի ինքնալյուստրացիա: Թեպետ դրա կարիքն էլ չկա. բոլորս շատ լավ գիտենք՝ ով ով է: Նրանք գիտեն, որ նստելու են, պատժվելու են և ամեն ինչ անում են, որ  անցյալը հետ բերեն, բայց չի ստացվելու: Որքան շուտ դա հասկանան, այնքան լավ՝ իրենց համար: Թող մտովի հետ գնան այն օրերը, երբ վարչապետն ասում էր՝ մտեք օրինականության դաշտ, վճարեք հարկեր, վերադարձրեք գողոնը և Աստված ձեզ հետ: Ոչ ոք դա չարեց: Այդ մարդիկ չեն սիրում Հայաստանը, Հայաստանին վերաբերվում են որպես մի տափաստանի, իրենք էլ ալիբաբաներն են, որոնք հարձակվում են  անցնող-դարձողների վրա ու թալանում: Սա պետություն է, Հայաստանի Հանրապետությունը, ուր այսուհետ պետք է լինի ժողովրդավարություն: Սա է պատճառը, որ Նիկոլ Փաշինյանը շատ հաճախ հարցնում է ժողովրդի կարծիքը և  ասում է՝ ոչ մի բան ինքնագլուխ չեմ անելու:

-Ի՞նչ եք կարծում, ներկայիս քաղաքական վայրիվերումներն ի՞նչ ազդեցություն են ունենում հասարակության վրա՝ հանդուրժողականության մթնոլորտի ձևավորման տեսանկյունից: Հանրության մի մասը քննադատում է իշխանությանը չափից դուրս «թավշյա» մոտեցումների համար, ասում է, որ չեն իրականացվում խոստացված փոփոխությունները, իսկ երբ փորձ է արվում դրանք ի կատար ածել, այլ ճամբարից են հնչում քննադատություններ: Ընդ որում, նկատենք, որ ատելության խոսքի պակաս չկա…

-Իրոք, հանրության մի մասն իշխանությանն ասում է՝ շատ մեղմ եք վարվում մարդասպանների հետ, Հայաստանի հիմքերը քանդողների, հայկական բանակը թուլացնողների հետ, օտարի դեմ սահման բացողների հետ: Նույն այդ մարդիկ  ասում են՝ պետք է էս անել, էն անել: Անձամբ ես այդ մարդկանց կասեմ՝ համբերեք: Եթե  իշխանությունը մի տարի առաջ ինչ-որ բան էր ասում, այսօր տեսնում ենք, որ արդեն անում է: Մեր գործը  հարցը բարձրացնելն է. ժողովրդավարությունը դա է: Իսկ ում տեղը կալանավայրում է, անուն առ անուն գիտենք, և այդ սուտի գողական սկզբունքի կրողները, որոնք  ասում են. «կարաք՝ դակազատ արեք», պետք է համոզված լինեն, որ այո, ապացուցել հնարավոր է  իրենց մեղքը. մի գործով չապացուցվի, մյուսով կապացուցվի:  Իրենք որքան ձգձգեն  ու զենքերը վայր չդնեն, այնքան խրվելու են իրենց իսկ գործած մեղքերի մեջ, որովհետև սկսվելու են իրենց հետ կապված ավելի վատ գործեր բացահայտվել:

Ի դեպ, երկրում մեկը մյուսի հետևից կարևորագույն օրենսդրական փոփոխություններ են ընդունվում արտակարգ դրության պայմաններում: Արտակարգ դրությունը, փաստորեն, որևէ կերպ չի սահմանափակում իշխանության կողմից  իր քաղաքական օրակարգի առաջխաղացումը: Ինչպե՞ս եք սա գնահատում:

-Բայց արտակարգ  դրությունն ասում է, որ ԱԺ նիստեր չպե՞տք է լինեն: Ընդհակառակը, արտակարգ դրության ժամանակ պետք է ավելի հրատապ գործել: Նախկինները առիթից օգտվելով՝ թալանեցին ժողովրդին, թուլացրեցին բանակը, Հայաստանի եղած-չեղածն օտարին նվիրեցին: Ավելի լավ չէ՞, որ այսօրվա  լեգիտիմ իշխանությունն առիթից օգտվելով օրենքներ է ընդունում և գործում է օրենքի շրջանակում: Սրանից լավ բան մենք չենք կարող երազել: Այն մարդիկ, որոնք իշխանությանը մեղադրում են դանդաղելու մեջ,  ասում են՝  մի նայեք օրենքին, չեն էլ հասկանում, որ այդ դեպքում մենք երբեք չենք կարողանա թերթել նախկինների էջը: Հավատացեք, միակուսակցական խորհրդարան չենք ունենա: Ինչպես երիտասարդները հեղափոխության առաջատարներն էին դարձել, այնպես էլ կստեղծեն նոր կուսակցություններ, նոր Հայաստանի տրամադրության մեջ:

-Խոսելով Հայաստանում կորոնավիրուսի տարածման տեմպերի մասին՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն այսօր քաղաքացիներին կրկին կոչ է արել զգոն լինել՝ նշելով, որ 100 նոր վարակվածից 15-ը անխուսափելիորեն հոսպիտալացվելուէ, որից 5-ը անխուսափելիորեն հայտնվելու է վերակենդանացման բաժանմունքում, որից 2-ը, ցավոք և ի հեճուկս բոլոր ջանքերի, մահանալու է: Դիմակ կրելու կոչից զատ՝  կառավարությունն ի՞նչ անելիք ունի՝ այս մահացու վիճակագրության զարգացումը  կանգնեցնելու ուղղությամբ:

-Իսկ մյուս երկրներն ի՞նչ են անում: Ես որքանով հետևում եմ իրադարձություններին, արձագանքը միշտ լինում է ըստ իրավիճակի: Անհայտ ախտի հետ գործ ունենք, չունենք մյուս երկրներից ստացված արդյունավետ խորհուրդներ: Հիմա եթե մի գյուղ վարակվում է, իհարկե, փակվում է: Երբ հսկողություն է սահմանվում, և մարդիկ դժգոհում են դրանից, դա է վատը, այդ  տհասության չափանիշը: Մարդիկ, որոնք չեն մտածում իրենց եղբոր, երեխայի կամ ծնողի մասին, չեն մտածում Հայաստանի մասին:

Աննա Բաբաջանյան

 

 

                                  Նրանք Հայաստանին տափաստանի պես վերաբերվող ալիբաբաներ են, ուզում են անցյալը հետ բերել. Էդուարդ Զորիկյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor.am-ի զրուցակիցը երգիչ, երգահան Էդուարդ Զորիկյանն է: Նա անդրադարձել է հայաստանյան ներքին քաղաքական կյանքին, կոնսոլիդացվել փորձող ընդդիմության գործողություններին և արտակարգ դրության պայմաններում ԱԺ-ում նոր նախագծերի ընդունմանը:

-Պարո՛ն Զորիկյան, երեկ խորհրդարանը  երկրորդ ընթերցմամբ և ամբողջությամբ ընդունեց սահմանադրական փոփոխությունների նախագիծը: Ուշագրավ է, որ ինչպես նախկինում գրանցված բազմաթիվ դեպքերում, այդ թվում՝ Գագիկ Ծառուկյանին  պատգամավորական անձեռնմխելիությունից զրկելու  հարցում, այս դեպքում ևս նախագիծն ընդունվեց միաձայն: Որոշ իրավապաշտպաններ այն կարծիքին են, որ իշխող ուժն այսպիսով վերածվում է ԽՄԿԿ-ի, որի կազմում գեթ մեկը չի հանդգնում այլ կարծիք ունենալ կամ ձեռնպահ մնալ: Ըստ Ձեզ՝ այս բացարձակ միաձայն քվեարկություններն ինչի՞ մասին են խոսում:

-Խորհրդարանը լեգիտիմ է, ուստի կարող է գործել  այնպես, ինչպես հարկ է համարում: ԽՄԿԿ-ի  հետ համեմատությունը լավը չէ, որովհետև այդ կուսակցության հետ մենք կապ չունենք: Այդ կուսակցությանն անդամակցում էին այն նույն բանի համար, ինչի համար անկախությունից հետո սկսեցին անդամակցել ՀՀԿ-ին, ԲՀԿ-ին: Նախագծերը, որոնց համար քվեարկում են ԱԺ-ում, չեն կարող տարակարծություններ առաջ բերել:  Ներկուսակցական անհամաձայնություններ կարող են լինել, բայց հարցեր կան, որոնց շուրջ տարակարծություն չի կարող լինել, պետք է միակարծիք լինել:  Ի վերջո, այդ հարցերի պատգամով ենք մենք այդ խորհրդարանին ընտրել:

– Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումի քննությունը ՍԴում նշանակված է հուլիսի 7ին: Ի՞նչ սպասել այս համատեքստում: Տեսնում ենք, որ ընդդիմադիր բևեռում կոնսոլիդացիայի փորձ է արվում, թեպետ դեռևս չի հաջողվել այն իրականացնել:

-Նախկինները պետք է հասկանան, որ Հայաստանում այլևս ժողովրդավարություն է: Ինձ թվում է՝ նրանք դա դեռ չեն հասկացել, կամ չեն ուզում ընդունել: Եթե չեն հասկացել՝ ավելի մեղմ կգնահատեմ իրենց վիճակը: Եթե չեն ընդունում և սկզբունքորեն փորձում են հետ բերել  անցյալը, բյուջեն գրպանելու իրենց հնարավորությունը, դա չի լինելու: Ընդդիմության կոնսոլիդացիա կլինի, բայց ես դա կանվանեի ինքնալյուստրացիա: Թեպետ դրա կարիքն էլ չկա. բոլորս շատ լավ գիտենք՝ ով ով է: Նրանք գիտեն, որ նստելու են, պատժվելու են և ամեն ինչ անում են, որ  անցյալը հետ բերեն, բայց չի ստացվելու: Որքան շուտ դա հասկանան, այնքան լավ՝ իրենց համար: Թող մտովի հետ գնան այն օրերը, երբ վարչապետն ասում էր՝ մտեք օրինականության դաշտ, վճարեք հարկեր, վերադարձրեք գողոնը և Աստված ձեզ հետ: Ոչ ոք դա չարեց: Այդ մարդիկ չեն սիրում Հայաստանը, Հայաստանին վերաբերվում են որպես մի տափաստանի, իրենք էլ ալիբաբաներն են, որոնք հարձակվում են  անցնող-դարձողների վրա ու թալանում: Սա պետություն է, Հայաստանի Հանրապետությունը, ուր այսուհետ պետք է լինի ժողովրդավարություն: Սա է պատճառը, որ Նիկոլ Փաշինյանը շատ հաճախ հարցնում է ժողովրդի կարծիքը և  ասում է՝ ոչ մի բան ինքնագլուխ չեմ անելու:

-Ի՞նչ եք կարծում, ներկայիս քաղաքական վայրիվերումներն ի՞նչ ազդեցություն են ունենում հասարակության վրա՝ հանդուրժողականության մթնոլորտի ձևավորման տեսանկյունից: Հանրության մի մասը քննադատում է իշխանությանը չափից դուրս «թավշյա» մոտեցումների համար, ասում է, որ չեն իրականացվում խոստացված փոփոխությունները, իսկ երբ փորձ է արվում դրանք ի կատար ածել, այլ ճամբարից են հնչում քննադատություններ: Ընդ որում, նկատենք, որ ատելության խոսքի պակաս չկա…

-Իրոք, հանրության մի մասն իշխանությանն ասում է՝ շատ մեղմ եք վարվում մարդասպանների հետ, Հայաստանի հիմքերը քանդողների, հայկական բանակը թուլացնողների հետ, օտարի դեմ սահման բացողների հետ: Նույն այդ մարդիկ  ասում են՝ պետք է էս անել, էն անել: Անձամբ ես այդ մարդկանց կասեմ՝ համբերեք: Եթե  իշխանությունը մի տարի առաջ ինչ-որ բան էր ասում, այսօր տեսնում ենք, որ արդեն անում է: Մեր գործը  հարցը բարձրացնելն է. ժողովրդավարությունը դա է: Իսկ ում տեղը կալանավայրում է, անուն առ անուն գիտենք, և այդ սուտի գողական սկզբունքի կրողները, որոնք  ասում են. «կարաք՝ դակազատ արեք», պետք է համոզված լինեն, որ այո, ապացուցել հնարավոր է  իրենց մեղքը. մի գործով չապացուցվի, մյուսով կապացուցվի:  Իրենք որքան ձգձգեն  ու զենքերը վայր չդնեն, այնքան խրվելու են իրենց իսկ գործած մեղքերի մեջ, որովհետև սկսվելու են իրենց հետ կապված ավելի վատ գործեր բացահայտվել:

Ի դեպ, երկրում մեկը մյուսի հետևից կարևորագույն օրենսդրական փոփոխություններ են ընդունվում արտակարգ դրության պայմաններում: Արտակարգ դրությունը, փաստորեն, որևէ կերպ չի սահմանափակում իշխանության կողմից  իր քաղաքական օրակարգի առաջխաղացումը: Ինչպե՞ս եք սա գնահատում:

-Բայց արտակարգ  դրությունն ասում է, որ ԱԺ նիստեր չպե՞տք է լինեն: Ընդհակառակը, արտակարգ դրության ժամանակ պետք է ավելի հրատապ գործել: Նախկինները առիթից օգտվելով՝ թալանեցին ժողովրդին, թուլացրեցին բանակը, Հայաստանի եղած-չեղածն օտարին նվիրեցին: Ավելի լավ չէ՞, որ այսօրվա  լեգիտիմ իշխանությունն առիթից օգտվելով օրենքներ է ընդունում և գործում է օրենքի շրջանակում: Սրանից լավ բան մենք չենք կարող երազել: Այն մարդիկ, որոնք իշխանությանը մեղադրում են դանդաղելու մեջ,  ասում են՝  մի նայեք օրենքին, չեն էլ հասկանում, որ այդ դեպքում մենք երբեք չենք կարողանա թերթել նախկինների էջը: Հավատացեք, միակուսակցական խորհրդարան չենք ունենա: Ինչպես երիտասարդները հեղափոխության առաջատարներն էին դարձել, այնպես էլ կստեղծեն նոր կուսակցություններ, նոր Հայաստանի տրամադրության մեջ:

-Խոսելով Հայաստանում կորոնավիրուսի տարածման տեմպերի մասին՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն այսօր քաղաքացիներին կրկին կոչ է արել զգոն լինել՝ նշելով, որ 100 նոր վարակվածից 15-ը անխուսափելիորեն հոսպիտալացվելուէ, որից 5-ը անխուսափելիորեն հայտնվելու է վերակենդանացման բաժանմունքում, որից 2-ը, ցավոք և ի հեճուկս բոլոր ջանքերի, մահանալու է: Դիմակ կրելու կոչից զատ՝  կառավարությունն ի՞նչ անելիք ունի՝ այս մահացու վիճակագրության զարգացումը  կանգնեցնելու ուղղությամբ:

-Իսկ մյուս երկրներն ի՞նչ են անում: Ես որքանով հետևում եմ իրադարձություններին, արձագանքը միշտ լինում է ըստ իրավիճակի: Անհայտ ախտի հետ գործ ունենք, չունենք մյուս երկրներից ստացված արդյունավետ խորհուրդներ: Հիմա եթե մի գյուղ վարակվում է, իհարկե, փակվում է: Երբ հսկողություն է սահմանվում, և մարդիկ դժգոհում են դրանից, դա է վատը, այդ  տհասության չափանիշը: Մարդիկ, որոնք չեն մտածում իրենց եղբոր, երեխայի կամ ծնողի մասին, չեն մտածում Հայաստանի մասին:

Աննա Բաբաջանյան